20060 พัดลมระบายอากาศแบบใช้ไฟ AC

การออกแบบพัดลมระบายอากาศที่ใช้ไฟ AC จำเป็นต้องวัดความสัมพันธ์ระหว่างปริมาตรอากาศและความดันลมก่อน และเป็นการยากมากที่จะวัดลักษณะของการไหลของอากาศ ในปัจจุบัน มีสองวิธีทั่วไปสำหรับการทดสอบอุโมงค์ลมและวิธีการสองกล่อง

ปริมาตรอากาศและลักษณะความดันคงที่ถูกวัดด้วยวิธีแบบสองกล่อง โดยใช้ระบบไอเสียแบบแปรผันในรูปแบบสองกล่องเพื่อแยกอากาศเพื่อปรับความหนาแน่นของอากาศ การเปิดหัวฉีดในทันทีจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในความดันคงที่และปริมาตรอากาศ จากนั้นเพียงอ่านข้อมูลความดันบนเกจความดันคงที่แต่ละตัว

ภายใต้ความดันบรรยากาศมาตรฐานและแรงดันไฟฟ้าและความถี่ในการทำงานคงที่ ความดันคงที่เป็นหน้าที่ของปริมาตรอากาศ ประสิทธิภาพคงที่ของพัดลมระบายอากาศที่ใช้ไฟ AC เท่ากับปริมาตรของปริมาตรอากาศคูณด้วยแรงดันคงที่หารด้วยพลังงานไฟฟ้าอินพุต พัดลมระบายอากาศที่ใช้ไฟ AC ประกอบด้วยมอเตอร์ ใบพัดลม และโครงด้านนอก ดังนั้นประสิทธิภาพของพัดลมระบายอากาศจึงรวมถึงประสิทธิภาพของมอเตอร์ของมอเตอร์ และประสิทธิภาพการไหลของอากาศของใบพัดลมและกรอบด้านนอก

ความต้านทานของระบบทั้งหมด/เส้นโค้งคุณลักษณะของระบบของพัดลมระบายอากาศที่ใช้ไฟ AC เมื่อมีอากาศไหล อากาศจะพบกับสิ่งกีดขวางของชิ้นส่วนภายในของระบบในเส้นทางการไหล และความต้านทานจะจำกัดการไหลของอากาศอย่างอิสระ การเปลี่ยนแปลงของความดันคือความดันคงที่ที่วัดได้ ซึ่งแสดงเป็นหน่วยนิ้วของคอลัมน์น้ำ เพื่อยืนยันวัตต์การทำความเย็นของแต่ละแถว ผู้ออกแบบระบบหรือผู้ผลิตจะต้องไม่เพียงแต่มีเส้นโค้งคุณลักษณะพัดลมที่มีประสิทธิภาพของพัดลมระบายอากาศที่ใช้ไฟ AC เพื่อกำหนด ปริมาณลมสูงสุดแต่ต้องทราบการเปลี่ยนแปลงของกราฟความต้านทานลมของระบบด้วย ส่วนประกอบภายในของระบบยังส่งผลต่อการสูญเสียแรงดันลมด้วย การสูญเสียนี้จะแปรผันตามปริมาตรอากาศที่เรียกว่าอิมพีแดนซ์ของระบบ